Informujemy, że Pani/Pana dane osobowe są przetwarzane przez Fundację Instytut na Rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris z siedzibą w Warszawie przy ul. Zielnej 39, kod pocztowy 00-108 (administrator danych) w ramach utrzymywania stałego kontaktu z naszą Fundacją w związku z jej celami statutowymi, w szczególności poprzez informowanie o organizowanych akcjach społecznych. Podstawę prawną przetwarzania danych osobowych stanowi art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO).

Podanie danych jest dobrowolne, niemniej bez ich wskazania nie jest możliwa realizacja usługi newslettera. Informujemy, że przysługuje Pani/Panu prawo dostępu do treści swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania, a także prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Korzystanie z newslettera jest bezterminowe. W każdej chwili przysługuje Pani/Panu prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych. W takim przypadku dane wprowadzone przez Pana/Panią w procesie rejestracji zostaną usunięte niezwłocznie po upływie okresu przedawnienia ewentualnych roszczeń i uprawnień przewidzianego w Kodeksie cywilnym.

Do Pani/Pana danych osobowych mogą mieć również dostęp podmioty świadczące na naszą rzecz usługi w szczególności hostingowe, informatyczne, drukarskie, wysyłkowe, płatnicze. prawnicze, księgowe, kadrowe.

Podane dane osobowe mogą być przetwarzane w sposób zautomatyzowany, w tym również w formie profilowania. Jednak decyzje dotyczące indywidualnej osoby, związane z tym przetwarzaniem nie będą zautomatyzowane.

W razie jakichkolwiek żądań, pytań lub wątpliwości co do przetwarzania Pani/Pana danych osobowych prosimy o kontakt z wyznaczonym przez nas Inspektorem Ochrony Danych pisząc na adres siedziby Fundacji: ul. Zielna 39, 00-108 Warszawa, z dopiskiem „Inspektor Ochrony Danych” lub na adres poczty elektronicznej iod@ordoiuris.pl

Przejdź do treści
PL | EN
Facebook Twitter Youtube

Prorodzinne samorządy nie stracą funduszy unijnych. Szantaż ze strony ruchu LGBT bezpodstawny

Data publikacji: 17.02.2020

Adobe Stock

W ostatnich miesiącach aktywiści ruchu LGBT dopuszczają się różnych praktyk, mających na celu ograniczenie liczby polskich samorządów przyjmujących Samorządową Kartę Praw Rodzin. Dokument ten, zawierający postulaty konkretnych działań wzmacniających rodzinę i małżeństwo, został przygotowany m.in. przez Instytut Ordo Iuris. Samorządy, które wdrażają SKPR, bywają uznawane za rzekome „strefy wolne od osób LGBT”. Działacze LGBT z Polski doprowadzili do przyjęcia przez Parlament Europejski rezolucji, zawierającej nieprawdziwe informacje na ten temat, a teraz grożą prorodzinnym władzom lokalnym pozbawieniem funduszy z Unii Europejskiej. Ta próba szantażu nie ma jednak podstaw prawnych.

STRONA SAMORZĄDOWEJ KARTY PRAW RODZIN

ODPOWIEDZI NA NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA O SKPR

W rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 18 grudnia 2019 r. umieszczono fałszywe stwierdzenie, jakoby Samorządowa Karta Praw Rodzin przyczyniała się do dyskryminacji „rodzin niepełnych oraz rodzin LGBTI” oraz „wzywała do powstrzymania się od podejmowania jakichkolwiek działań zachęcających do tolerancji”. Komisja Europejska została wezwana do „monitorowania wykorzystania wszystkich unijnych źródeł finansowania, w tym unijnych funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, oraz do regularnego dialogu z władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi w celu przypomnienia zainteresowanym stronom o ich zobowiązaniu do niedyskryminacji oraz o tym, że takie środki nie mogą być w żadnym wypadku wykorzystywane do celów dyskryminacyjnych”, a także do „podjęcia konkretnych środków w celu wyeliminowania wyraźnych i bezpośrednich naruszeń przepisów antydyskryminacyjnych, w szczególności zakazu wydawania poleceń nakazujących dyskryminowanie zgodnie z dyrektywą 2000/78/WE, dokonanych przez samorządy lokalne przyjmujące przepisy wymierzone w prawa osób LGBTI”.

Co istotne, rezolucja nie jest źródłem prawa, a jedynie stanowiskiem eurodeputowanych. W związku z tym, żaden samorząd nie może zostać oskarżony o działania sprzeczne z rezolucją. Jedynie wykazanie naruszenia konkretnego przepisu prawnego może mieć jakikolwiek wpływ na proces przyznawania funduszy unijnych. Przywołana w tekście rezolucji dyrektywa 2000/87/WE została w Polsce wdrożona ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. (Dz.U. 2016 poz. 1219). SKPR nie narusza żadnego z jej przepisów. Ponadto, zgodnie z art. 5 pkt 1 ustawy, jej przepisów nie stosuje się do sfery życia prywatnego i rodzinnego oraz czynności prawnych pozostających w związku z tymi sferami. Polski ustawodawca, wprowadzając tę dyrektywę, traktuje zatem rodzinę jako wspólnotę dysponującą szerokim zakresem autonomii – podobne założenie przyświeca SKPR. Z kolei art. 7 rozporządzenia PE i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. (i związana z nim zasada horyzontalna 5.3) przewiduje zapobieganie wszelkim formom dyskryminacji dopiero na etapie przygotowywania i wdrażania konkretnych programów, a nie działań podejmowanych przez samorząd niezależnie od nich. Również ogólny warunek wstępny (ex ante conditionality) - „zapobieganie dyskryminacji” ma zastosowanie wyłącznie do samych europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (EFSI). Art. 19 rozporządzenia gwarantuje ponadto, że to państwo członkowskie ocenia spełnienie warunków wstępnych w skali całego programu.

Europosłowie, którzy głosowali nad projektem rezolucji w sprawie Karty, zostali wprowadzeni w błąd. 26 listopada w Parlamencie Europejskim pojawiło się troje aktywistów LGBT z Polski, którzy podczas konferencji grupy Zjednoczonej Lewicy Europejskiej narzucili deputowanym błędny pogląd, jakoby SKPR tworzyła z samorządu nielegalną „strefę wolną od osób LGBT”. To właśnie jeden z tych działaczy wysyła obecnie do samorządowców listy, sugerujące dopuszczalność powiązania ochrony rodziny i małżeństwa z brakiem funduszy unijnych. Co więcej, z inicjatywy francuskiej deputowanej Irène Tolleret do tekstu rezolucji włączono poprawki nr 7 i 8, zgodnie z którymi „utworzenie stref wolnych od LGBTI ogranicza przysługującą obywatelom UE swobodę przemieszczania się”, a Komisja Europejska została wezwana, by „oceniła, czy utworzenie stref wolnych od LGBTI stanowi pogwałcenie swobody przemieszczania się i pobytu w UE”.

Postulaty zawarte w SKPR nie nakładają na samorządy obowiązku podejmowania żadnych konkretnych działań, które można by zidentyfikować jako zastrzeżone do kompetencji innych podmiotów. Samorządowa Karta Praw Rodzin nie dyskryminuje, lecz afirmuje podstawowe prawa i wolności gwarantowane w Konstytucji RP i aktach prawa międzynarodowego, pogłębiając zakres ich ochrony prawnej i faktycznej. Już w uzasadnieniu SKPR w wersji zaproponowanej przez sygnatariuszy przytaczany jest konstytucyjny kontekst dokumentu. Kompetencja rady do jego uchwalenia jest wywodzona pośrednio z konieczności ochrony i wzmacniania dóbr poświadczonych przez polską ustawę zasadniczą: „celem projektowanej uchwały jest urzeczywistnienie potwierdzonej przez ustrojodawcę w preambule Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej «zasady pomocniczości umacniającej uprawnienia obywateli i ich wspólnot» poprzez wzmocnienie rodziny jako podstawowej wspólnoty społecznej oraz zapewnienie jej ochrony przed wpływami ideologii podważających jej autonomię i tożsamość. Konstytucja w art. 18 wymaga, by władze publiczne otoczyły szczególną ochroną i opieką rodzinę, małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzicielstwo i macierzyństwo. Ustawa zasadnicza [w art. 71 ust. 1] nakłada także na władze publiczne obowiązek kierowania się dobrem rodziny w prowadzonej polityce społecznej i ekonomicznej”.

Istotne znaczenie ma tutaj wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 18 maja 2005 r. (sygn. akt K 16/04). TK potwierdził, że „art. 18 jest wyrazem tej samej aksjologii, która inspirowała treść art. 71 Konstytucji”. Zdaniem Trybunału artykuł ten „nakazuje podejmowanie przez państwo takich działań, które umacniają więzi między osobami tworzącymi rodzinę, a zwłaszcza więzi istniejące między rodzicami i dziećmi oraz między małżonkami”.

W uzasadnieniu SKPR sprecyzowano, że „zasada pomocniczości w odniesieniu do rodziny jest też skonkretyzowana w art. 47 Konstytucji gwarantującym prawną ochronę życia rodzinnego oraz art. 48 ust. 1, który potwierdza prawo rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Art. 72 ust. 1 Konstytucji ustanawia ustrojową zasadę dobra dziecka i potwierdza, że każdy może żądać od organów władzy publicznej ochrony dziecka przed demoralizacją”. Przyjmując projektowaną uchwałę, organ uchwałodawczy (rada albo sejmik) występuje zatem w podwójnej roli – zarówno jako jeden z organów władzy publicznej, który na mocy samej Konstytucji powinien podejmować na żądanie działania z zakresu ochrony dziecka przed demoralizacją oraz jako podmiot żądający również od innych maksymalnie szerokiej ochrony dziecka.

„Należy zdecydowanie odrzucić sugestie wysuwane przez aktywistów ruchu LGBT, którzy wcześniej zaprezentowali eurodeputowanym fałszywy stan faktyczny i przyczynili się do uchwalenia rezolucji zawierającej nieprawdziwe twierdzenia. Działania prorodzinne proponowane przez Samorządową Kartę Praw Rodzin afirmują wartości chronione przez Konstytucję RP i nie mogą stanowić podstawy odebrania funduszy unijnych samorządom” – podkreślił Nikodem Bernaciak z Centrum Analiz Prawnych Ordo Iuris.

Wspieram

Marksistowskie korzenie ideologii gender – stanowisko Ordo Iuris dla Parlamentu Europejskiego

Pojęcie „gender” stopniowo wypiera pojęcie „płeć” w licznych dokumentach wydawanych przez organizacje międzynarodowe. Tendencja ta budzi ogromne wątpliwości – „gender” jest bowiem terminem o charakterze ideologicznym, zakorzenionym w radykalnych koncepcjach marksizmu. Określeniem tym operuje się również w najważniejszych dokumentach unijnych w zakresie polityki równościowej. Na prośbę Dyrekcji Generalnej ds. Analiz Parlamentarnych Parlamentu Europejskiego Instytut Ordo Iuris przedstawił stanowisko na temat pojęć „gender” i „gender equality”.

Czytaj Więcej
Ochrona życia

31.03.2020

Depopulacja i „prawa reprodukcyjne” zamiast pomocy ubogim krajom – planowany dokument Komisji ONZ

Na przełomie marca i kwietnia miała się odbyć 53. sesja Komisji ONZ ds. Populacji i Rozwoju. Wydarzenie zostało odwołane z powodu pandemii koronawirusa. Proponowana treść dokumentu końcowego sesji zawiera postulaty zapewnienia „praw reprodukcyjnych i seksualnych” oraz wdrażania koncepcji depopulacyjnych. Zdaniem autorów projektu aktu, realizacja tych zamierzeń ma być sposobem zwalczania zjawiska niedożywienia na świecie.

Czytaj Więcej
Działalność Instytutu

26.03.2020

Infolinia prawna w związku z epidemią koronawirusa

Instytut Ordo Iuris uruchamia bezpłatną infolinię prawną. Dzięki niej rodziny, które znalazły się w trudnej sytuacji w związku z zagrożeniem COVID-19, mogą skorzystać z indywidualnej porady prawnej. 

Infolinia będzie czynna codziennie od poniedziałku do piątku w godzinach 11:00-17:00 pod numerem telefonu 533 326 803.

Można również wysyłać wiadomości na adres email: koronawirus@ordoiuris.pl.

Czytaj Więcej
Wolność Sumienia

26.03.2020

Fala nienawiści wobec chrześcijan w Polsce coraz większa. Raport Ordo Iuris do OBWE

Liczba aktów nienawiści wobec chrześcijan w Polsce zwiększa się. W 2019 r. dochodziło m.in. fizycznych ataków na księży – w tym z użyciem noża - zakłócania nabożeństw czy dewastacji obiektów kultu. Licznych antychrześcijańskich prowokacji dopuszczali się także aktywiści ruchu LGBT. Centrum Wolności Religijnej Ordo Iuris po raz kolejny złożyło do Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie roczny raport o przejawach nienawiści wobec chrześcijan w Polsce. Program monitoringu Instytutu pozwolił na wykrycie 40 tego typu przypadków.

Czytaj Więcej